سیاره ششم (شازده کوچولو و جغرافیدان)
سیاره ششم ده برابر بزرگتر بود. در آنجا مرد پیری زندگی
می کرد که کتابهای بزرگ می نوشت.او وقتی شازده کوچولو
را دید به صدای بلند گفت :
- به! این هم یک کاشف!
شازده کوچولو روبروی پیرمرد نشست و نفسی تازه کرد.
چون راه زیادی را طی کرده بود. مرد پرسید :
- از کجا می آیی؟
شازده کوچولو گفت :
- این کتاب بزرگ چیست و شما اینجا چه می کنید؟
- من جغرافی دانم.
- جغرافیدان چیست؟
- جغرافیدان کسی است که می داند دریاها و رودها و
شهرها و کوه ها و بیابان ها در کجا قرار دارند.
شازده کوچولو گفت :
- این خیلی جالب است! این شد یک کار حسابی!
و نظری به اطراف خود انداخت. تا کنون سیاره ای با این
وسعت ندیده بود. گفت :
- سیاره شما بسیار زیبا است. آیا اقیانوس هم دارد؟
جغرافیدان گفت :
- من از کجا بدانم؟!
شازده کوچولو که ازاین پاسخ بسیار جا خورده بود پرسید:
- کوه دارد؟
- من بی خبـرم!
- شهر و رودخانه و بیابان چطور؟
- از آنها هم اطلاعی ندارم!
- ولی شما جغرافیدان هستید.
جغرافیدان گفت :
- صحیح است. ولی من که کاشف نیستم! متاسفانه حتی یک
کاشف هم در این سیاره وجود ندارد. جستجو و شمردن شهرها
و رودخانه ها و کوه ها و دریاها و اقیانوسها و بیابانها
کار جغرافیدانان نیست. منزلت او بالاتر از این است
که راه بیافتد و بگردد.اواز اتاق کار خود خارج نمیشود.
بلکه کاشفان را در آنجا می پذیرد.از آنها سوال میکند
و خاطراتشان را یادداشت می کند و اگر خاطرات یکی از
آنها جالب به نظرآمد درباره خصوصیات اخلاقیش هم تحقیق
میکند.
- چرا این کار را می کند؟
- چون اگرکاشف دروغگو باشد٬اشتباهات اسفباری در کتابهای
جغرافیا پدیدار می شود. همچنین اگر کاشفی شرابخوار باشد.
- شازده کوچولو پرسید:
- این دیگر برای چه؟
- چون مست ها یکی را دوتا می بینند. آن وقت جغرافیدان
در جایی که یک کوه بیشتر نیست در مورد دو کوه مینویسد!
- من کسی را می شناسم که می توانست کاشف بدی باشد.
- ممکن است... به هر حال اگر خصوصیات اخلاقی کاشف خوب
بود راجع به کشف او هم تحقیق می کنند.
- یعنی می روند و به چشم خود می بینند؟
- نه. رفتن و دیدن کار سختی است. از کاشف می خواهند که
مدارکی ارائه دهد. مثلا اگر کشف کوهی در میان باشد از
کاشف می خواهند که سنگ های بزرگی از کوه بیاورد.
جغرافیدان ناگهان فکری کرد و گفت :
- خب تو هم از راه دوری می آیی! بنابراین کاشفی. حالا
تو در مورد سیارات دیگر برایم بگو.
جغرافیدان دفتر یادداشت خود را باز کرد و مداد خود را
تراشید. اظهارات کاشف را ابتدا با مداد می نویسندو بعد
ازاینکه دلایل خوبی ارائه کرد٬ با جوهر پاکنویس میکنند.
جغرافیدان گفت :
- شروع کن.
- شازده کوچولو گفت :
- سیاره من چندان جالب توجه نیست. خیلی کوچک است. من
سه تا آتشفشان دارم. دو تا روشن و یکی خاموش است ولی
آدم چه میداند که چه پیش می آید.
- بله آدم چه می داند!
- من یک گل هم دارم.
- ما گل ها را ثبت نمی کنیم.
- چرا؟ گل که زیباترین چیز است.
- چون گل "فنا شدنی" است.
- "فنا شدنی" یعنی چی؟
جغرافیدان گفت :
- کتابهای جغرافی ارزنده ترین کتاب ها هستند و هرگز
اعتبار خود را از دست نمی دهند. به ندرت ممکن است جای
کوهی تغییر کند و بعید است اقیانوسی آبش ته بکشد. ما
چیز های جاودانی را ثبت می کنیم.
شازده کوچولو پرید وسط حرف جغرافیدان و گفت :
- اما آتشفشان های خاموش ممکن است دوباره روشن شوند.
نگفتید "فنا شدنی" یعنی چی؟
- آتشفشان چه روشن باشد و چه خاموش در نظر ما فرقی
ندارد. برای ما اصل همان کوه است٬ چون تغییر نمی کند.
شازده کوچولو که اگر سوالی را پیش می کشید تا جواب
نمی گرفت دست بردار نبود٬ پرسید :
- "فنا شدنی" یعنی چی؟
- "فنا شدنی" یعنی چیزی که زود از بین برود.
- پس گل من هم زود از بین می رود؟
- البته.
شازده کوچولو با خود گفت :
- طفلکی گل من "فنا شدنی" است و برای دفاع خود در
برابر دنیا چهار تا خار بیشتر ندارد. و مرا ببین که او
را تنها رها کردم.
این نخستین ابراز تاسف او بود. با این همه سعی کرد تا
ناامید نباشد. پرسید :
- شما پیشنهاد می کنید من از کجا دیدن کنم؟
جغرافیدان گفت :
- از زمین. این سیاره شهرت زیادی پیدا کرده است.
شازده کوچولو در همان حال که به تنهایی گل خود فکر
می کرد سیاره جغرافیدان را ترک کرد.
ته نوشت :
سلام به دوستان هميشگي 
من به قولم عمل كردم و شش سفر شازده كوچولو رو گذاشتم....
فقط يه سري از دوستان خواسته بودن كه من سفرش رو به سياره زمين رو هم بذارم....
البته اگه بخوام بذارم خيلي گزيده بايد بذارم . اون هم تو سه چهار تا پست جدا (چون خيلي زياده اين قسمت)
و البته آخر داستان رو هم نمي تونم بذارم٬ چون كل داستان رو نذاشتم و آخرش خودش رو نشون نميده !
حالا نظر بديد و بگيد كه من بذارم يا نه؟
و اگه قراره بذارم همين در ادامه همين پست ها بذارم يا بعد از چند تا پست متفاوت (مثلا شعر و داستان كوتاه و اينا) بذارم؟
